داستان کوتاه / شیخ عبدالمنافعShort Stories / Sheikh Abdolmanafe
مدرسه دخترانه
صبح، هنوز نصف کرکرههای بازار بالا نرفته بود که شیخ عبدالمنافع با قدمهای تند وارد دکان حاج حسن بزاز شد. بدون سلام گفت: «شنیدی؟»
- 2 دقیقه خواندن
- با ویدیو
گوشهٔ برگ را بگیرید و ورق بزنید، یا روی صفحه بزنید
صبح،
هنوز نصف کرکرههای بازار بالا نرفته بود
که شیخ عبدالمنافع
با قدمهای تند وارد دکان حاج حسن بزاز شد.
بدون سلام
گفت:
«شنیدی؟»
حاج حسن گفت:
سلام علیکم یا شیخ
«خیر آقا.
باز چه شده؟»
شیخ صدایش را پایین آورد.
«میخواهند
برای دخترها مدرسه باز کنند.»
حاج حسن مکث کرد.
«اشکال دارد حاجآقا؟»
شیخ چنان نگاهش کرد
انگار حاج حسن کفر گفته.
«اشکال؟!
سر تا پایش اشکال است!
شرعاً،
عرفاً…
جای زن در خانه است.
وامصیبتا!
وا اسلاما!»
حاج حسن که خیال کرد
حرف بسیار خطرناکی زده،
دو دستش را گاز گرفت و گفت:
«خدایا توبه…
خدایا توبه…»
شیخ ادامه داد:
«امروز الفبا یاد میگیرد،
فردا کتاب میخواند،
پسفردا نامه مینویسد…»
حاج حسن که حالا تصور میکرد
با باز شدن مدرسه دخترانه
خود شیطان وارد شهر خواهد شد،
منگ و ترسان
به شیخ نگاه میکرد.
شیخ آهی کشید و گفت:
«بعدش مصیبت شروع میشود.»
ظهر،
بعد از نماز،
چند حاجی و کاسب
دور شیخ جمع شده بودند.
شیخ گفت:
«برادران…
زن اگر زیاد باسواد شود،
نظم خانه به هم میریزد.»
همان موقع
میرزا شیدا وارد شد.
گفت:
«آقا…
شنیدم مدرسه دخترها
خواب از چشمتان گرفته.»
شیخ گفت:
«زیادی دانستن
زن را گستاخ میکند.»
شیدا لبخند زد.
«گستاخ؟
یعنی سؤال میکند؟»
شیخ چیزی نگفت.
شیدا ادامه داد:
«مثلاً میپرسد:
چرا من نباید بخوانم؟
چرا برادرم میتواند
و من نمیتوانم؟
چرا درباره زندگی خودم
همیشه دیگران تصمیم بگیرند؟»
شیخ گفت:
«همین چراهاست
که مملکت را خراب میکند.»
شیدا گفت:
«نه آقا…
این نپرسیدنِ چراهاست
که مملکت را خراب کرده.»
چند نفر از کسبه
به هم نگاه کردند.
یکی آرام پرسید:
«آقا…
واقعاً مدرسه دخترانه
اینقدر خطرناک است؟»
شیدا گفت:
«برای بعضیها
بله.»
مکثی کرد.
«برای کسانی که
سالها از ندانستن مردم
نان خوردهاند.»
شیخ رنگش پرید.
گفت:
«منظورت کیه؟»
شیدا شالش را روی دوشش انداخت
و به طرف در رفت.
دم در ایستاد.
برگشت و گفت:
«شما از مدرسه نمیترسید آقا…
از روزی میترسید
که یک دختر
به جای اینکه فقط سرش را پایین بیندازد،
سرش را بالا بگیرد
و بپرسد:
چرا؟»