داستان کوتاه / شیخ عبدالمنافعShort Stories / Sheikh Abdolmanafe
Kız Okulu
Sabah, çarşının kepenklerinin yarısı daha açılmamışken Şeyh Abdülmenafi hızlı adımlarla kumaşçı Hacı Hasan'ın dükkânına girdi. Selam vermeden, “Duydun mu?” dedi.
- 1 dk okuma
- Videolu
Sayfayı çevirmek için köşesini sürükleyin ya da sayfaya dokunun
Sabah,
çarşının kepenklerinin yarısı daha açılmamışken
Şeyh Abdülmenafi
hızlı adımlarla kumaşçı Hacı Hasan'ın dükkânına girdi.
Selam vermeden
dedi ki:
“Duydun mu?”
Hacı Hasan dedi ki:
Selamünaleyküm şeyhim.
“Hayırdır efendi.
Yine ne oldu?”
Şeyh sesini alçalttı.
“Kızlar için
okul açmak istiyorlar.”
Hacı Hasan duraksadı.
“Bir sakıncası mı var, hacı efendi?”
Şeyh ona öyle bir baktı ki
sanki Hacı Hasan küfretmişti.
“Sakınca mı?!
Baştan aşağı sakınca!
Şer'an,
örfen…
kadının yeri evidir.
Vah musibet!
Vah İslam!”
Çok tehlikeli bir laf ettiğini sanan
Hacı Hasan
iki elini birden ısırıp dedi ki:
“Tövbe yarabbi…
tövbe yarabbi…”
Şeyh devam etti:
“Bugün alfabeyi öğrenir,
yarın kitap okur,
öbür gün mektup yazar…”
Artık kız okulunun açılmasıyla
şeytanın bizzat şehre gireceğini sanan Hacı Hasan
sersemlemiş ve korkmuş hâlde
şeyhe bakıyordu.
Şeyh iç çekip dedi ki:
“Sonra musibet başlar.”
Öğlen,
namazdan sonra
birkaç hacı ve esnaf
şeyhin etrafına toplanmıştı.
Şeyh dedi ki:
“Kardeşler…
kadın fazla okursa
evin düzeni bozulur.”
Tam o sırada
Mirza Şeyda içeri girdi.
Dedi ki:
“Efendi…
kız okulunun
gözünüzden uykuyu kaçırdığını duydum.”
Şeyh dedi ki:
“Fazla bilmek
kadını küstah yapar.”
Şeyda gülümsedi.
“Küstah mı?
Yani soru mu sorar?”
Şeyh bir şey söylemedi.
Şeyda devam etti:
“Mesela sorar:
Ben neden okumamalıyım?
Neden ağabeyim okuyabiliyor
da ben okuyamıyorum?
Neden kendi hayatım hakkında
hep başkaları karar veriyor?”
Şeyh dedi ki:
“İşte memleketi batıran
bu ‘neden’lerdir.”
Şeyda dedi ki:
“Hayır efendi…
memleketi batıran
bu ‘neden’leri sormamaktır.”
Esnaftan birkaçı
birbirine baktı.
Biri usulca sordu:
“Efendi…
kız okulu gerçekten
bu kadar tehlikeli mi?”
Şeyda dedi ki:
“Bazıları için
evet.”
Biraz durdu.
“Yıllarca insanların bilmemesinden
ekmek yiyenler için.”
Şeyhin rengi attı.
Dedi ki:
“Kimi kastediyorsun?”
Şeyda şalını omzuna attı
ve kapıya yürüdü.
Kapıda durdu.
Dönüp dedi ki:
“Siz okuldan korkmuyorsunuz efendi…
bir kızın
sadece başını önüne eğmek yerine
başını kaldırıp
‘Neden?’ diye soracağı
günden korkuyorsunuz.”