داستان کوتاه / شیخ عبدالمنافعShort Stories / Sheikh Abdolmanafe
Şeyh ve Hamam
Sıcak su duşlu ilk özel hamam açıldığı yıl, insanlar başlarına berrak su döken borulara hayretle bakıyordu. Artık yüzlerce kişinin yıkandığı “hazine”nin bulanık ve kötü kokulu suyuna girmeleri gerekmiyordu.
- 1 dk okuma
- Videolu
Sayfayı çevirmek için köşesini sürükleyin ya da sayfaya dokunun
Duşlu ilk özel hamam açıldığı yıl insanlar başlarına berrak su döken borulara hayretle bakıyordu. Artık yüzlerce kişinin yıkandığı “hazine”nin bulanık ve kötü kokulu suyuna girmeleri gerekmiyordu.
Her zamanki gibi şeyh her yeniliğe karşıydı ve onu insanların dinsizliğine sebep sayıyordu.
Şeyh Abdülmenafi minberde haykırdı: “Ey insanlar! Bu Frenk boruları kâfirlerin bidatidir! Sizi temizlemesi için su durgun olmalı! Akan suyun altında gusül batıldır.” Halkın rengini ve kokusunu almış olmalı.
Şeyh bastonunu yere vurup hükmünü verdi: “Kim bu Frenk borusunun altına girerse dininin yarısı gider, ekmeği de haram olur!”
Zavallı insanlar yeniden o karanlık ve kaygan hazinelere sığındı; deri hastalıkları, çıban, irin ve pislikle dolu bir su.
Kasap Rıza, uyuz yaralarıyla dolu bedeniyle “Aktar Keyhüsrev”in dükkânına sığındı. Aktar sidr yaprağı kaynatıyordu. Rıza inledi: “Mirza, bedenim hazinede çürüyor… ama şeyhin fetvasından korktuğum için akan suyun duşunun altına girmeye cesaret edemiyorum.”
Aktar Keyhüsrev sidr özünü şişeye doldurdu, alaycı bir gülümsemeyle dedi ki: “Rıza Ağa… akan su berraktır, hayat kokar. Şeyhin fetvasını dert etme; bugüne kadar ne duasının bir etkisi oldu ne de bedduasının.”
Kasap Rıza gece karanlığında özel hamama gitti. Hamamcıya para verip sesini çıkarmamasını söyledi.
Hamamcı dedi ki: Bu gece herkes aynı şeyi söylüyor.
Rıza dedi ki: Hamamda kim var?
Hamamcı dedi ki: Şeyhin oğlu ve uşağı.
Kasap Rıza şeyhin oğlunun bölmesine doğru gitti
ve dedi ki: Pis su halkın payı, berrak su da fetva verenlerin payı.
Şeyhin oğlu dedi ki: “Bizi halkla bir tutma, Rıza Ağa…
akıllı adam kendini kokuşmuş suda yıkamaz.”
Ben hiçbir şeyhin mukallidi değilim;
şeyhlerin beyni durgun sudur
ve durgun su ölüm kokar.
Sizce bugün kaç kişi hâlâ eski “düşünce hazineleri”nde çırpınıyor?
“Duran her şey kokuşur; ister hazinedeki su olsun, ister beyindeki düşünce.”