داستان کوتاه / شیخ عبدالمنافعShort Stories / Sheikh Abdolmanafe
بادمجان ارمنی
میگویند در اواخر روزگار قاجار، مردم دور گاریای از میوههای گرد، سرخ، براق، آبدار و غریب جمع شده بودند. یکی میگفت: «سیب است.»
- 2 دقیقه خواندن
- با ویدیو
گوشهٔ برگ را بگیرید و ورق بزنید، یا روی صفحه بزنید
میگویند در اواخر روزگار قاجار،
مردم دور گاریای از میوههای گرد، سرخ، براق، آبدار و غریب جمع شده بودند.
یکی میگفت:
«سیب است.»
دیگری میگفت:
خون جن است
شیخ عبدالمنافع جمعیت را کنار زد،
عبایش را جمع کرد
و با نوک عصا به یکی از گوجهها زد.
گوجه ترکید
و آب سرخش روی کف بازار ریخت.
شیخ اخم کرد و گفت:
«نامش چیست؟»
گاریچی جواب داد:
«بادمجان ارمنی.»
شیخ رو به مردم کرد:
«هم نامش فرنگیست،
هم رنگش مشکوک،
از کجا آمده
تاجری ارمنی آورده از فرنگ
وامصیبتا!
هم از دست کافر آمده.»
بعد عصایش را بلند کرد و گفت:
حرام است
«خوردن این میوه
معده را تباه
و ایمان را سست میکند!»
بگذارید تا من آن را اجتهاد کنم تا فردا
مردم آرامآرام از گاری فاصله گرفتند.
غروب، مشهدی حسن نانوا
خسته به خانه برگشت.
دستمالی را که زیر قبایش پنهان کرده بود
روی سفره گذاشت.
زنش با ترس پرسید:
«حسن…
این همان میوهی حرام نیست؟»
حسن درِ دستمال را باز کرد.
چهار گوجهی سرخ
میان پارچه میدرخشیدند.
آرام گفت:
«صدات درنیاد زن…
عصر دیدم خود شیخ رفت سراغ تاجر
و یک صندوق از همینها خرید.»
زن عقب رفت.
«پس چرا گفت حرام است؟»
حسن یکی از گوجهها را برید
و تکهای در دهان گذاشت.
چند لحظه جوید
و گفت:
«شاید برای ما حرامه.»
صبح روز بعد،
شیخ دوباره در بازار ظاهر شد.
این بار نوکرش پشت سر او
صندوقی پر از گوجه حمل میکرد.
تاجر ارمنی با تعجب گفت:
«حاجآقا… مگر اینها حرام نبود؟»
شیخ گفت:
«دیشب دربارهشان تحقیق کردم.»
بعد گوجهای را بالا گرفت و رو به مردم گفت:
«این میوه اگر از دست تاجر ارمنی خریده شود،
بادمجان کفر است؛
اما اگر از دکان ما تهیه شود…»
مکث کرد.
«حبالمؤمنین است.»
مشهدی حسن از میان جمعیت پرسید:
«فرقشان چیست حاجآقا؟»
شیخ گوجه را در ترازو گذاشت و گفت:
«فرقشان را
قیمتشان معلوم میکند.»
پایان