داستان کوتاه / شیخ عقلالتعطیلShort Stories / Sheikh Aql-al-Tatil
قرنطینه برای دیگران است
ایران، ۱۲۸۳ خورشیدی در عراق، مردم یکییکی بیمار میشدند و دولت ایران دستور داده بود هر کاروانی که از مرز وارد میشود، چند روز در قرنطینه بماند.
- 2 دقیقه خواندن
- با ویدیو
گوشهٔ برگ را بگیرید و ورق بزنید، یا روی صفحه بزنید
ایران، ۱۲۸۳ خورشیدی
در عراق، مردم یکییکی بیمار میشدند و دولت ایران دستور داده بود هر کاروانی که از مرز وارد میشود، چند روز در قرنطینه بماند.
کاروانی از راه رسید؛
و پیشاپیش آن، شیخ عقلالتعطیل، سوار بر اسب.
مأمور جلو رفت و گفت:
«حضرت شیخ، باید چند روز در قرنطینه بمانید.»
شیخ ابروهایش را بالا برد:
«من؟»
«بله آقا. همه.»
مریدها خندیدند.
یکی گفت:
«حضرت شیخ، وجودشان خودش دافع بلاست.»
مأمور گفت:
«بلا ظاهراً هنوز بخشنامهاش را نگرفته.»
خنده مریدها قطع شد.
طبیب جلو آمد:
«وبا آدم نمیشناسد. اگر یک نفر بیمار باشد، ممکن است یک شهر گرفتار شود.»
شیخ گفت:
«اگر اجل کسی رسیده باشد، قرنطینه جلو آن را میگیرد؟»
طبیب گفت:
«نه. ولی شاید نگذارد اجلِ بقیه هم همراهش برسد.»
شیخ برگشت و به جمعیت گفت:
«ببینید فرنگیمآبی به کجا رسیده!
فردا برای نفس کشیدن هم اجازهنامه میخواهند.»
مریدها فریاد کشیدند.
دولت عقب رفت.
طناب افتاد.
دروازه باز شد.
کاروان وارد شهر شد.
مردم برای استقبال آمدند؛
وقتی شیخ از کرمانشاهان بیرون رفت شش هزار جنازه و یک شهر بیمار ماند
در کنگاور پزشک فرانسوی شهر بهشدت جلوی شیخ را گرفت
پزشک واوم بی:
اجازه ورود ندارید
مرید گفت: در مرز نتوانستند جلوی ما را بگیرند تو میخواهی جلوی ما را بگیری
تعداد زیادی از مردم شهر به استقبال شیخ آمده بودند برای شفا و گرفتن حاجت.
پزشک گفت: با این حال من اجازه ورود نمیدهم.
و ناگهان مردم خشمگین پزشک و دستیارش را بعد از کتک مفصلی فراری دادند
و تلی از جنازه ماند در شهر بیطبیب. بعد از شیخ
صدراعظم به شیخ گفت به تهران نیا به مشهد برو
همسر شیخ هم بر اثر وبا در شهرری مرد.
شیخ به مشهد رفت و برگشت
بعد از او ماند قبرستانهای پر از جنازه
و در جنگ میان عقل و خرافه در ایران،
عقل همیشه شکستخورده این میدان است
و ما همچنان
عقل خود را باختهایم.