آخرین خنده نیره

داستان کوتاه / اجتماعیShort Stories / Social

آخرین خنده نیره

آخرین چیزی که از نیره به یاد دارم، خنده‌اش است. هجده‌ساله بودم و نیره هفده‌ساله. دوست خواهرم بود و در مدرسه رضوانِ خیابان آذربایجان تهران درس می‌خواند. چشم و ابروی مشکی داشت، مژه‌های بلند، بینی خوش‌فرم و لب‌هایی کمی برجسته. …

  • 2 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

آخرین خنده نیره

شروع خواندن

گوشهٔ برگ را بگیرید و ورق بزنید، یا روی صفحه بزنید

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید

    داستان‌های همین دسته

    چهارده‌سالگی من کوچه‌ای که معجزه می‌فروخت جاری