داستان کوتاه / عاشقانهShort Stories / Romance
Neden Şimdi?
Hastane odası ilaç kokuyordu. Yatağa uzanmış, pencereye bakıyordu. Birkaç gündür iyi değildi. İnsanlar geliyor, hâlini hatırını soruyor ve gidiyordu.
- 1 dk okuma
- Videolu
Sayfayı çevirmek için köşesini sürükleyin ya da sayfaya dokunun
Hastane odası ilaç kokuyordu.
Yatağa uzanmış, pencereye bakıyordu.
Birkaç gündür iyi değildi. İnsanlar geliyor, hâlini hatırını soruyor ve gidiyordu.
Artık kapının açılmasına bile dikkat etmiyordu.
O güne kadar.
Kapı usulca açıldı.
Ayak sesleri geldi; yavaş ve tereddütlü.
Başını çevirdi.
Ve birden sanki yıllar silindi.
Kapıda bir kadın duruyordu; adamın bütün gençliğini sevmekle geçirdiği kadın.
Aynı kadın.
Gidişi onda bir daha hiç düzelmeyen bir şeyi kırmış olan kadın.
Yıllar geçmişti.
Artık ne o genç kızdı,
ne de o, hayatın hâlâ istediği gibi gidebileceğini sanan tıp öğrencisi.
Kadın usulca dedi ki:
— Merhaba.
Sadece ona baktı.
İnsan bazen bir buluşmayı yıllarca bekler,
ama gerçekleştiğinde tek bir kelime bulamaz.
Kadın yatağın yanına oturdu.
Nasıl olduğunu sordu.
Hastalığı.
Geçmiş günleri.
Ama aralarına bütün sorulardan daha ağır bir şey oturmuştu:
Neden bu kadar geç?
Belki bu anı hayalinde bin kez kurmuştu.
Belki bir gün dönerse ne söyleyeceğini defalarca düşünmüştü.
Sitem mi edecek?
Affedecek mi?
Neden gittin diye mi soracak?
Ama şimdi hiçbirinin önemi yoktu.
Her şey geçmişti.
Kadın kalktı.
Bir an kapının yanında durup ona baktı.
O da kadına baktı;
bir zamanlar bütün geleceği olan, şimdiyse yalnızca geçmişinin bir parçası olan kişiye.
Kapı kapandı.
Oda yine sessizleşti.
Bazı insanlar sonunda geri döner.
Ama ancak dönüşleri artık hiçbir şeyi değiştiremeyecekken.
Belki Şehriyar aşkına kavuşsaydı
tıbba devam eder
ve başka bir hayat kurardı.
Belki bugün onu tanıdığımız şiirlerin bazıları hiç yazılmazdı.
Belki kavuşamamak onun hayatından bir şey aldı;
ama aynı kavuşamamak Fars ve Türk şiirine kalıcı bir şey bağışladı.
Ve belki soru şudur:
Şehriyar aşkına kavuşsaydı
yine bugün tanıdığımız Şehriyar olur muydu?