Gece 5هزار و یک شب / زندگی چیست؟A Thousand and One Nights / What Is Life
Giordano Bruno'nun Gözünden
Bir gün bu sonsuz evrende bir nokta bile sayılmadığımızı anlarsak hayatımız anlamsız mı olur?
- 1 dk okuma
- Videolu
Sayfayı çevirmek için köşesini sürükleyin ya da sayfaya dokunun
Bir gün bu sonsuz evrende bir nokta bile sayılmadığımızı anlarsak hayatımız anlamsız mı olur?
Giordano Bruno'nun farklı bir cevabı var.
Ne merkezi ne de sonu olan bir evren tasavvur ediyordu; sayısız güneşi ve belki hiçbir zaman göremeyeceğimiz dünyaları olan bir evren.
Ama bu sonsuz büyüklük içinde insan hayatını önemsiz saymıyordu.
Bruno'ya göre biz yabancı bir dünyada kopuk varlıklar değiliz. Her yanında hayatın aktığı tek bir doğanın parçasıyız.
“Neden, İlke ve Bir Üzerine” adlı kitabında “dünya ruhu”ndan söz eder; bütün varlıkta bulunan, hayat veren bir ilke.
Onun felsefesinde cansız dediğimiz şey bile bu kuşatıcı ilkeden tamamen ayrı değildir.
Peki hayat nedir?
Hayat yalnızca bir varlığın doğumu ve ölümü değildir; sürekli biçim değiştiren sonsuz bir varlığın geçici bir görünümüdür.
Doğarız, büyürüz, dönüşürüz ve sonunda şimdiki biçimimizi kaybederiz.
Ama doğa bizim bireysel hayatımızın sona ermesiyle sona ermez.
Değişen, varlığın biçimleridir; bütünü değil.
Ama sonunda her şey dönüşecekse neden yaşayalım?
Bruno “Kahramanca Coşkular”da insanın gerçeği bilme özleminden söz eder.
Kolay cevaplarla yetinmeyen bir akıldan; insanı bildiklerinin ötesindekini aramaya sürükleyen bir tutkudan.
İnsanın sınırlı aklının sonsuzluğu bütünüyle kavrayamayacağını biliyordu.
Ama bu acizlik aramanın sonu değildir.
Belki tam tersine, başlangıcıdır.
Bu bakışta hayatın değeri gerçeğe sahip olmakta değil, ona yaklaşma özleminde yatar.
İnsan dünyayı yaratmaz ve onun merkezi de değildir; ama onun hakkında düşünebilir ve içindeki yerini tanıyabilir.
Ve belki Bruno'nun “Hayat nedir?” sorusuna cevabını şöyle anlayabiliriz:
Hayat, kendisinin de parçası olduğumuz sonsuz varlığı tanımak için kısa bir fırsattır.
Dünyanın bütün sırlarını keşfetmek zorunda değiliz.
Değerli olmak için evrenin merkezi olmak zorunda değiliz.
Belki hayatın anlamı dünyada büyük bir yer edinmek değil; bu kısa fırsatta dünyanın büyüklüğünü düşünmeye cesaret etmektir.