Gece 2هزار و یک شب / زندگی چیست؟A Thousand and One Nights / What Is Life
Albert Camus'nün Gözünden
Camus çoğumuzun kaçtığı yerden başlar:
- 1 dk okuma
- Videolu
Sayfayı çevirmek için köşesini sürükleyin ya da sayfaya dokunun
Hayat yaşamaya değer mi?
Camus çoğumuzun kaçtığı yerden başlar:
Hayatın nihai bir anlamı yoksa onu neden sürdürelim?
Onun için “saçma”, hayatın değersiz olduğu anlamına mı gelir? Hayır.
Saçma, anlama susamış bir insan ile ona kesin bir cevap vermeyen bir dünya arasındaki mesafede doğar.
Soruyoruz:
Neden geldik?
Neden acı çekiyoruz?
Neden âşık oluyoruz?
Neden birini kaybetmek zorundayız?
Ve sonunda neden ölüyoruz?
Ama dünya çoğu zaman sessizdir.
Camus meselenin tam burada başladığını söyler:
Biz cevap isteriz, ama dünyanın mutlaka bir cevabı yoktur.
Peki ne yapmalı?
Teslim mi olmalı?
Ölüme mi sığınmalı?
Yoksa doğruluğundan emin olmadığımız bir cevapla kendimizi mi avutmalı?
Camus hiçbirini kabul etmez.
Daha zor bir yol önerir:
Gerçeği gör ve yine de yaşa.
Bu yüzden Sisifos'a gider; bir kayayı tepeye taşımaya ve her seferinde kayanın yeniden aşağı yuvarlandığını görmeye mahkûm edilmiş adama.
Sonsuz bir iş.
Sonuçsuz.
Tekrarlayan.
Ama Camus insanın büyüklüğünü tam da bu tekrarda bulur.
Sisifos kayanın yeniden düşeceğini bilir.
Bu yolun sonunu bilir.
Ama yine de dağın eteğine döner ve kayasını yüklenir.
İşte bu bilinç onu kurban olmaktan çıkarır.
Camus sonunda şöyle yazar:
“Sisifos'u mutlu hayal etmek gerekir.”
Belki bizim hayatımız da buna benzer bir şeydir.
Kurarız ve kaybederiz.
Severiz ve ayrılırız.
Başlarız ve bir gün biteriz.
Ama Camus için sonu bilmek, kenara çekilmek için bir neden değildir.
Tam tersine.
Hayat sınırlı olduğu için
her an daha ciddi hâle gelir.
Belki de dünya bize hayatın anlamını hediye etmeyecek.
Belki bizim payımız; güvence olmadan, nihai bir cevap olmadan ve sonun bilinciyle, bu hayatı yine de dimdik yaşamayı seçmektir.
Dünya bize bir şey vaat ettiği için değil,
hâlâ sevebildiğimiz için,
hâlâ kurabildiğimiz için,
hâlâ gülebildiğimiz için
ve hâlâ, saçmanın tam ortasında bile şunu diyebildiğimiz için:
Ben buradayım.
O hâlde:
Yine âşık olalım,
yine kuralım,
yine ayağa kalkalım
ve kendi kayamızı tepeye taşıyalım.