قسمت 1داستانهای دنبالهدار / عروس سابقSerialized Stories / The Former Daughter-in-Law
کلید
شبِ ختم، میان رفتوآمد مهمانها، چشمش به زنی افتاد که تهِ سالن ایستاده بود. زن سابقش. چهار سال از جداییشان میگذشت. خانواده هنوز از او دل خوشی نداشتند. هر بار نامش میآمد، یکی میگفت دختر بیوفایی بود؛ گذاشت و رفت.
- 2 دقیقه خواندن
- با ویدیو
شبِ ختم، میان رفتوآمد مهمانها، چشمش به زنی افتاد که تهِ سالن ایستاده بود.
زن سابقش.
چهار سال از جداییشان میگذشت. خانواده هنوز از او دل خوشی نداشتند. هر بار نامش میآمد، یکی میگفت دختر بیوفایی بود؛ گذاشت و رفت.
خود مرد هم همین را باور کرده بود.
زن روسری سیاهی پوشیده بود و دستش را روی بند کیفش فشار میداد. جلو نمیآمد؛ انگار دنبال فرصتی میگشت که بیسروصدا برود.
مرد به طرفش رفت.
«تو اینجا چی کار میکنی؟»
زن سر بلند کرد.
«اومدم با مادرت خداحافظی کنم.»
مرد تلخ خندید.
«حالا یادت افتاده؟ این همه سال نبودی. وقتی زنده بود میاومدی.»
زن لب باز کرد، اما چیزی نگفت.
صدای قرآن در سالن میپیچید. کسی سینی چای را از میان آن دو گذراند. مرد یک قدم کنار رفت، اما چشم از زن برنداشت.
«شمارهشو که داشتی. خونهشم که بلد بودی.»
زن آرام گفت:
«میدونم.»
«پس چرا نیومدی؟»
این بار زن دست در کیفش برد.
کلیدی بیرون آورد؛ کوچک، با یک جاکلیدی آبیرنگ.
مرد آن را شناخت.
کلید خانهٔ مادرش بود.
«این دست تو چی کار میکنه؟»
پیرزن همسایه که چند قدم آنطرفتر ایستاده بود، جلو آمد.
«پسرم، این خانم هر پنجشنبه پیش مادرت بود.»
مرد نگاهش کرد.
«چی؟»
«میبردش دکتر. خرید میکرد. غذا میپخت. وقتایی که زانوی مادرت درد میکرد، کمکش میکرد حموم بره.»
مرد رو به زن کرد.
«هر پنجشنبه؟»
زن سرش را پایین انداخت.
پیرزن گفت:
«مادرت سپرده بود چیزی نگیم.»
مرد یاد تماسهای پنجشنبه افتاد.
هر بار میپرسید: «مامان، تنهایی؟»
مادرش میگفت: «نه پسرم، یکی پیشمه. تو به کارت برس.»
هیچوقت نپرسیده بود چه کسی.
زن کلید را در کف دستش گذاشت.
مرد پرسید:
«چرا به من نگفتی؟»
«قرارمون همین بود.»
«بعد از اون همه اتفاق… چرا باز میرفتی؟»
زن نگاهش کرد. چشمهایش خیس بود.
«من از تو جدا شده بودم… نه از مادرت.»
مرد خواست چیزی بگوید، اما زن بند کیفش را روی شانه جابهجا کرد.
«دیگه کسی نیست بخوام براش بیام.»
بعد رفت.
مرد میان مهمانها ماند، با کلیدی در مشت و سؤالی که نمیتوانست از مادرش بپرسد.
برای اولین بار فکر کرد شاید در تمام این سالها، همهٔ قصه را نمیدانسته است.
اگر جای او بودید، چه چیزی بیشتر آزارتان میداد؛ قضاوتتان دربارهٔ آن زن، یا اینکه نپرسیده بودید چه کسی کنار مادرتان است؟