جای آدم‌ها

داستان کوتاه / اجتماعیShort Stories / Social

جای آدم‌ها

گاهی آدم‌ها را فقط از جایگاهی که امروز دارند می‌بینیم؛ مادرشوهر، عروس، مادر، دختر... اما زندگی آرام‌آرام جای آدم‌ها را عوض می‌کند. مریم وقتی به ملوک‌خانم نگاه می‌کرد، فقط زنی از نسل قبل را نمی‌دید؛ شاید داشت بخشی از آیندهٔ …

  • 1 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

جای آدم‌ها

گاهی آدم‌ها را فقط از جایگاهی که امروز دارند می‌بینیم؛
مادرشوهر، عروس، مادر، دختر...

اما زندگی آرام‌آرام جای آدم‌ها را عوض می‌کند.

مریم وقتی به ملوک‌خانم نگاه می‌کرد، فقط زنی از نسل قبل را نمی‌دید؛
شاید داشت بخشی از آیندهٔ خودش را تماشا می‌کرد.

خیلی از قضاوت‌های ما،
اگر چند سال دیرتر اتفاق می‌افتادند،
شاید تبدیل به همدلی می‌شدند.

امروزِ من، شاید فردای تو باشد.
و فردای من، شاید همان جایی باشد که امروز درباره‌اش قضاوت می‌کنم.

نویسنده: کامبیز افلاکی
راوی: مریم کشت‌پور

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید

    داستان‌های همین دسته

    آخرین خنده نیره چهارده‌سالگی من کوچه‌ای که معجزه می‌فروخت