Bölüm 3داستانهای دنبالهدار / اعتراف به خیانتSerialized Stories / Confessing to Betrayal
Geç Gelen Gerçek
“Beni aldattın mı?” Ona baktım. Kaçacak yer kalmamıştı. Usulca “Evet,” dedim. Bağırmasını bekliyordum ama sadece oturdu. “Kiminle?” Adını söyledim.
- 1 dk okuma
- Videolu
“Beni aldattın mı?”
Ona baktım. Kaçacak yer kalmamıştı.
Usulca “Evet,” dedim.
Bağırmasını bekliyordum ama sadece oturdu.
“Kiminle?”
Adını söyledim.
“Kaç kez?”
“Bir kez.”
“Ne zaman?”
“Üç hafta önce.”
Birkaç an sustu.
“Peki bu üç hafta neydi? Aldığın çiçekler, sarılmaların, onca seviyorum demen?”
Dedim ki: “Telafi etmek istedim.”
Acı acı gülümsedi.
“Bana yeniden âşık olduğunu sanıyordum.”
Dedim ki: “Seni her zaman sevdim.”
Sordu: “O zaman neden yaptın?”
Yalnızlıktan söz ettim, aramıza giren mesafeden.
Sözümü kesti.
“Ben de yalnızdım. Ama ihanet etmedim.”
Başımı önüne eğdim.
Sordu: “Bu gece sormasaydım bana kendin söyler miydin?”
Dedim ki: “Bilmiyorum.”
Gözlerinden yaşlar boşandı.
“Senin hatanla barışmak için üç haftan vardı. Ben hayatıma ne olduğunu daha bu gece öğrendim.”
Elimi uzattım.
Geri çekildi.
“Şimdi bana dokunma.”
Kalktı, küçük bavulumu getirdi ve “Birkaç gün git,” dedi.
Sordum: “Ayrılmak mı istiyorsun?”
“Bilmiyorum.”
“Ama seni seviyorum.”
İlk kez sesi yükseldi.
“Ben de seni seviyorum! Sorun da bu.”
Kanepeye oturdu.
“Seni affedip sonra bir daha sana güvenemeyeceğimden korkuyorum. Her geç kaldığında, telefonun her çaldığında aynı bu gecenin tekrarlanacağından korkuyorum.”
Dedim ki: “Ne dersen yaparım.”
Dedi ki: “Bu kez kararı kendim vermek istiyorum.”
Bavulu aldım.
Kapıda dedi ki: “Son bir soru.”
Döndüm.
“Onun yanından döndüğün o gece beni öptün mü?”
Hatırladım. Mutfaktaydı. Ona arkadan sarılmıştım.
Dedim ki: “Evet.”
Gözlerini kapadı.
“Keşke bunu sormasaydım.”
Kapıyı kapattım.
Arabaya oturup Emir'e yazdım:
“Her şeyi söyledim. Gitmemi istedi.”
Cevap verdi: “En azından vicdanın rahat.”
Telefonun ekranına bakakaldım.
Benim vicdanım belki rahatlayacaktı, ama sevdiğim kadın şimdi benim kırdığım bir hayat tablosuyla barışmak zorundaydı.
Ve itirafın her zaman ihanetin sonu olmadığını yeni anladım; bazen ihanet etmeyenin acısının başlangıcıdır.
Şimdi siz söyleyin:
Bu kadının yerinde olsaydınız affeder miydiniz? Affetseydiniz, yine güvenebilir miydiniz?