Bölüm 4داستانهای دنبالهدار / زن دومSerialized Stories / The Second Wife
Söylenmeyen Sır
Elini kaldırdı ve üzerime atıldı.
- 3 dk okuma
- Videolu
Elini kaldırdı ve üzerime atıldı.
Bir an donup kaldım.
Yirmi beş yıl yanında uyuduğum adamın, ateşlendiğimde bana su getiren o adamın şimdi bana vurmak için elini kaldırdığına inanamıyordum.
O gücün nereden geldiğini bilmiyorum.
Ayağa kalktım, elini yakaladım ve bütün gücümle onu ittim.
Behram iki adım geriledi.
O da şaşkına dönmüş gibiydi.
Ona baktım.
Dedim ki:
“Ne oldu Behram? Vurmak için de mi el buldun? Senden görmediğim ne kaldı?”
Bir şey söylemedi.
Sadece kendi eline baktı.
Leyla pencerenin yanında duruyordu. Yüzü bembeyaz olmuştu. İlk kez Behram'a, sanki o da bu adamı tanımıyormuş gibi bakıyordu.
Dedim ki:
“Bana bak.”
Behram başını kaldırdı.
“Ben aynı kadınım. Yirmi beş yıl yanında yaşayan kadın. Birkaç dakika önce ihanetine gerekçe sıralıyordun. Şimdi ya ben de başka bir adama sığınsaydım dedim diye bana vurmak mı istedin?”
Behram usulca dedi ki:
“Ben... istemedim...”
Güldüm.
“Ne cümle ama! Üç yıldır ne yaptıysan yaptın, sonra da istemedim diyorsun.”
Öne çıktım.
“Âşık olmak istemedin. Yalan söylemek istemedin. İşin buraya varmasını istemedin. Şimdi de bana vurmak istemedin.”
Ona baktım.
“Peki hayatında neyi kendin istedin, Behram?”
Cevap vermedi.
Koltuğa oturdu.
Sanki birden yaşlanmıştı.
Dedi ki:
“Nasıl bir hâlde olduğumu anlamıyorsun.”
Dedim ki:
“O hâlde anlat.”
Ona biraz daha yaklaştım.
“Bir kadın için hâlâ çekici olmak istediğini söyledin. Seni görünce birinin gözlerinin parlamasını istediğini söyledin. Peki. Ben de istedim.”
Başını kaldırdı.
Dedim ki:
“Yaşlanmaktan korkmadığımı mı sandın? Birinin hâlâ bana bakıp güzelsin demesini istemediğimi mi sandın?”
Behram dedi ki:
“Güzel değilsin demedim.”
Dedim ki:
“Yıllardır güzelsin demedin.”
Sustu.
Dedim ki:
“Sen hâlâ çekici bir erkek olduğunu sana kanıtlayacak bir kadının peşine düştün. Ben kaldım ve aşkın sadece ilk günlerdeki o göz parıltısı olmadığına inanmaya çalıştım.”
Behram alçak sesle dedi ki:
“Mehnaz, ilişkimiz ölmüştü.”
Dedim ki:
“Hayır. Hastaydı.”
Biraz durdum.
“Ve sen onu iyileştirmek yerine kendine daha sağlıklı bir ilişki buldun.”
Yüzünü ellerinin arasına aldı.
Dedi ki:
“Ben sadece mutlu olmak istedim.”
Dedim ki:
“Kimin pahasına?”
Sustu.
“Benim mi? Leyla'nın mı? Çocuklarının mı? Yoksa hepimizin mi?”
Behram dedi ki:
“Hiçbirinizi kaybetmek istemedim.”
Dedim ki:
“Ona artık eminim.”
Durdum.
“Beni güvenliğin ve hizmetçiliğin için tuttun. Leyla'yı eğlence ve yatak için.”
Ona baktım.
“Bir şeye hâlâ cevap vermedin.”
Bana baktı.
“Ben aynısını yapmış olsaydım... üç yıl başka bir adamla yaşasaydım ve sonra sana seni hâlâ başka türlü sevdiğimi söyleseydim, kalır mıydın?”
Yüzü yine değişti.
Ama bu kez eli kalkmadı.
Sadece dedi ki:
“Bilmiyorum.”
Usulca dedim ki:
“Hayır Behram. Biliyorsun. Sadece ilk kez gerçeği söylemeye cesaretin yok.”
Behram birkaç saniye bana baktı.
Sonra sakin bir sesle dedi ki:
“Sen bunu yapmış olsaydın... belki dayanamazdım.”
Dedim ki:
“Belki mi?”
Başını önüne eğdi.
Dedim ki:
“Hayır Behram. Sen onun adını duymaya bile dayanamadın. Başka bir adamın bana bakmış olabileceğini hayal ettin sadece, elin kalktı.”
Cevap vermedi.
Eve bir göz attım ve dedim ki:
“Bu evin parasını nereden buldun?”
Cevap vermedi.
Daha yüksek sesle sordum:
“Bu evin parasını nereden buldun?”
Birden içim boşaldı.
İçimden derin bir ah çıktı ve gevşedim.
Üç yıl önce aklıma geldi; borsaya yatırdığım, babamdan kalan miras parası için ona vekâlet vermem uğruna ettiği onca ısrar ve çevirdiği bin türlü dolap.
Korku ve endişeyle sordum:
“Borsadaki parayı çekmedin, değil mi?”
Sustu.
Ve ben susmasından anladım.
Dedim ki:
“Babamdan kalan, çocuklarımın hayatı ve geleceği için ayırdığım mirası alıp zevküsefaya mı harcadın?”
Susuyordu.
Ne diyeceğimi bilmiyordum.
Dedim ki:
“İki çocuğun var. Utanmadın mı?”
“Ben... ben... ben...”
Leyla'ya döndüm ve ona doğru gitmek için kalktım. Bütün hıncımı ondan çıkarmak istiyordum.
Ona doğru gittiğimi hissetti.
Dedi ki:
“İkinizin de bilmediği bir şey var.”
Durdum.
Behram da Leyla'ya döndü.
Leyla dedi ki:
“Bugün Behram'a söyleyecektim.”
Behram'la ben ona bakıyor, bir şey söylemiyorduk.
Birkaç an sonra dedi ki:
“Hamileyim.”
Dördüncü bölümün sonu — devam edecek...