نامهها و دلنوشتهها / خانوادگیLetters and Heart Notes / Family
مادر که میرود
مادر که میرود، بعضی چیزها دیگر هیچوقت مثل قبل نمیشوند. خانه همان خانه است، صندلی همانجاست، پنجره هنوز رو به همان آسمان باز میشود… اما کسی که به همهٔ اینها معنا میداد، دیگر نیست. آدم یاد میگیرد خودش مراقب خودش …
- 1 دقیقه خواندن
- با ویدیو
ویدیوی داستان
مادر که میرود
مادر که میرود، بعضی چیزها دیگر هیچوقت مثل قبل نمیشوند.
خانه همان خانه است، صندلی همانجاست، پنجره هنوز رو به همان آسمان باز میشود…
اما کسی که به همهٔ اینها معنا میداد، دیگر نیست.
آدم یاد میگیرد خودش مراقب خودش باشد، خودش اشکهایش را پاک کند و دوباره ادامه بدهد؛
اما هیچکس یاد نمیدهد با دلتنگیِ مادر چه باید کرد.
شاید برای همین است که بعد از رفتن مادر، بعضی خانهها هنوز دیوار و سقف دارند، اما دیگر «خانه» نیستند.
نویسنده: کامبیز افلاکی
راوی: مریم کشت پور