داستانهای دنبالهدار / تاریخیSerialized Stories / Historical
رازهای حرمسرا | بهای خواجگی
اسرار حرمسرا بهای خواجگی تهران، دوره قاجار. یوسف ده سالش بود. صبح زود، پدر بهترین پیراهنی را که داشت تنش کرد. یوسف با ذوق پرسید: «بابا... واقعاً میرم قصر شاه؟» پدر لبخند زد. «اگه قبولت کنن، آره.» مادر گوشه اتاق …
- 1 دقيقة قراءة
- مع فيديو
فيديو القصة
رازهای حرمسرا | بهای خواجگی
اسرار حرمسرا
بهای خواجگی
تهران، دوره قاجار.
یوسف ده سالش بود.
صبح زود،
پدر بهترین پیراهنی را که داشت تنش کرد.
یوسف با ذوق پرسید:
«بابا... واقعاً میرم قصر شاه؟»
پدر لبخند زد.
«اگه قبولت کنن، آره.»
مادر گوشه اتاق نشسته بود.
یوسف گفت:
«ننه، گفتن اونجا هر روز غذای گرم میدن.»
مادر فقط نگاهش کرد.
پدر گفت:
«اونجا دیگه گرسنه نمیمونه.»
بعد آرامتر اضافه کرد:
«شاید یه روز دست ما رو هم گرفت.»
«اینجا بمونه چی میشه؟»
«مثل من عمله؟»
«زمستون کار نباشه گرسنه بمونه؟»
جلوی خانهای مردی از درشکه پیاده شد.
کیسه کوچکی پول گذاشت کف دست پدر.
یوسف خندید.
فکر میکرد
قرار نوکر شاه بشه.
نمیدانست
برای ورود به اندرونی،
قرار چه بهایی بدهد.
یوسف را به منزل دلاکی معروف به اصغر تیغ باز بردند .
تو اتاق یه مرد قوی هیکل با سه نفر دیگر ایستاده بودند
یکی از مردها به یوسف گفت:
«بخواب روی سنگ.»
لبخند از صورت یوسف رفت.
به مردها نگاه کرد.
«برای چی؟»
کسی جواب نداد.
مرد قویهیکل بازویش را گرفت.
یوسف خودش را عقب کشید.
یوسف را روی سنگ خواباندند.
آخرین چیزی که دید،
سقف دود گرفته اتاق بود.
و بیضه های او را برداشتند.
وقتی چشم باز کرد،
نمیدانست چند ساعت گذشته.
بدنش میلرزید.
یوسف وارد قصر شد.
لباس تمیز.
غذای گرم.
جای خواب.
اما دیگر کسی
یوسف صدایش نمیکرد.
اسمش مبارک بود.
پدرش پول گرفته بود.
یوسف هم دیگر گرسنه نبود.
فقط برای یک لقمه نان،
چیزی را از او گر