داستانهای دنبالهدار / تاریخیSerialized Stories / Historical
رازهای حرمسرا | اتاقِ آخرِ دالان
رازهای حرمسرا اتاقِ آخرِ دالان به قلم کامبیز افلاکی شمعهای تالار آینه رو به خاموشی بودند. شاه مقابل یکی از آینهها ایستاد و به تصویر خودش خیره شد. غبار پیری روی صورتش نشسته بود، اما ولعی عجیب در چشمانش میدرخشید؛ …
- 1 دقيقة قراءة
- مع فيديو
فيديو القصة
رازهای حرمسرا | اتاقِ آخرِ دالان
رازهای حرمسرا
اتاقِ آخرِ دالان
به قلم کامبیز افلاکی
شمعهای تالار آینه رو به خاموشی بودند.
شاه مقابل یکی از آینهها ایستاد
و به تصویر خودش خیره شد.
غبار پیری روی صورتش نشسته بود،
اما ولعی عجیب در چشمانش میدرخشید؛
ولعی که انگار هرچه سنش بالاتر میرفت،
بیشتر از روزگار جوانی شعله میکشید.
آن شب هم،
مثل شبهای گذشته،
بستر همایونی را آماده کرده بودند؛
زنی برای آغاز شب
و زنی دیگر برای نزدیک سپیدهدم.
شاه میان آنان میغلتید
تا به خودش ثابت کند
هنوز همان سلطان جوان و مقتدر است.
بیرون اتاق،
خدمتکاران پشت درهای سنگین ایستاده بودند
و در سکوت،
صدای نفسهای مردی را میشنیدند
که در میان اوهام جوانیاش دستوپا میزد.
هوا هنوز روشن نشده بود
که مه صبحگاهی روی کاشیهای حیاط نشست.
در حمام همایونی باز شد.
بخار گرم به راهرو ریخت
و غلامی جوان و زیبارو،
به فرمان خواجهباشی،
قدم به داخل حمام گذاشت.
کسی نمیپرسید
پشت آن درهای بسته چه میگذرد.
در آن قصر،
خیلی چیزها دیده میشد،
اما کسی اجازه نداشت دربارهشان حرف بزند.
بیرون حمام،
خواجهسراها چند دختر جوان تازهوارد را به صف کرده بودند.
از شهرها و روستاهای دور آورده شده بودند
تا به جمع زنان شاه اضافه شوند؛
شاید پادشاه میتوانست
در چهرههای تازه،
پیری خودش را برای چند شب فراموش کند.
اما در گوشه دیگری از حرمسرا،
بازی دیگری در جریان بود.
یکی از همسران جوان شاه،
ماهها ب�