داستانهای دنبالهدار / بچه یکی دیگهSerialized Stories / Someone Else’s Children
Someone Else's Children, Part Two
قصه شب بچه یکی دیگه قسمت دوم دکتر جوان که تازهکار بود، بیقرار پرسید: «نمیشه بهش بگیم بچهها مال خودشن؟ یعنی چی میشه؟ اون دوستشون داره، اونا هم دوستش دارن.» مردی که آنطرف میز نشسته بود، عینکش را برداشت. قاضی …
- 1 min read
- With video
Story video
Someone Else's Children, Part Two
قصه شب
بچه یکی دیگه
قسمت دوم
دکتر جوان که تازهکار بود، بیقرار پرسید:
«نمیشه بهش بگیم بچهها مال خودشن؟
یعنی چی میشه؟
اون دوستشون داره، اونا هم دوستش دارن.»
مردی که آنطرف میز نشسته بود، عینکش را برداشت.
قاضی بازنشسته بود؛ مشاور حقوقی پرونده.
گفت:
«نمیشه دکتر.
اینجا فقط دل آدمها وسط نیست.
نمیتونیم حقیقت رو قایم کنیم.»
دکتر جوان آه کشید.
«پس چی کار کنیم؟»
دکتر پیر به پاکت سفید روی میز نگاه کرد.
گفت:
«اول باید به خودش بگیم.»
دکتر پیر گفت:
«آقای نادری… لطفاً بفرمایید داخل.»
مرد وارد اتاق شد.
اول به آدمهای دور میز نگاه کرد.
بعد نگاهش افتاد به پاکت سفید.
لبهایش خشک شد.
با ترس پرسید:
«اونا بچههای منن دیگه؟»
هیچکس جواب نداد.
نه دکتر جوان.
نه روانشناس.
نه قاضی بازنشسته.
نه آن پاکت سفید.
مرد یک قدم جلو آمد.
گفت:
«چرا همهتون اینجوری نگام میکنین؟»
دکتر جوان صندلی را کمی عقب کشید.
گفت:
«آقای نادری… بفرمایید بشینید. من توضیح میدم.»
مرد به صندلی نگاه کرد.
به پاکت نگاه کرد.
بعد دوباره گفت:
«فقط بگین…
بچههامن؟»
دکتر پیر چشمهایش را بست.
همین کافی بود.
مرد دیگر نیازی به توضیح نداشت.
آرام نشست.
نه؛ انگار روی صندلی افتاد.
چند ثانیه فقط به زمین نگاه کرد.
بعد شانههایش لرزید.
دو دستش را آورد روی صورتش.
و توی اتاقی که همهچیز تمیز و سفید بود،
یک مرد بیصدا شکست.