زن‌های قدیم واقعاً سازگارتر بودند؟ | قسمت اول

جستارها / زنان و مسائل اجتماعیEssays / Women and Society

زن‌های قدیم واقعاً سازگارتر بودند؟ | قسمت اول

قسمت اول | زن‌های قدیم واقعاً سازگارتر بودند؟ خیلی وقت‌ها می‌شنویم: «زن‌های قدیم سازگارتر بودند.» «با کم می‌ساختند.» «زندگی‌شان را حفظ می‌کردند.» «مثل زن‌های امروز نبودند که زود خسته شوند و بروند.» شاید بخشی از این حرف درست باشد. اما …

  • 1 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

زن‌های قدیم واقعاً سازگارتر بودند؟ | قسمت اول

قسمت اول | زن‌های قدیم واقعاً سازگارتر بودند؟
خیلی وقت‌ها می‌شنویم:
«زن‌های قدیم سازگارتر بودند.»
«با کم می‌ساختند.»
«زندگی‌شان را حفظ می‌کردند.»
«مثل زن‌های امروز نبودند که زود خسته شوند و بروند.»
شاید بخشی از این حرف درست باشد.
اما قبل از اینکه زن‌های گذشته را
سازگار
و زن‌های امروز را
ناسازگار
بدانیم،
باید یک سؤال مهم بپرسیم:
زنِ گذشته واقعاً بیشتر سازش می‌کرد،
یا انتخاب دیگری نداشت؟
مادربزرگ من شاید پنجاه سال
کنار پدربزرگم زندگی کرده باشد.
اما من که امروز به آن زندگی نگاه می‌کنم،
از کجا بدانم
آن پنجاه سال،
پنجاه سال عشق و تفاهم بوده،
یا
پنجاه سال نداشتن راه خروج؟
برای بسیاری از زنان گذشته،
ازدواج فقط یک رابطه عاطفی نبود.
تمام زندگی‌شان بود.
خانه،
درآمد،
اعتبار اجتماعی،
آینده بچه‌ها،
و حتی جایگاهشان در خانواده
به همان ازدواج وابسته بود.
اگر زنی می‌خواست جدا شود،
فقط از شوهرش جدا نمی‌شد.
گاهی باید با خانواده خودش هم می‌جنگید.
با نگاه فامیل.
با حرف همسایه.
با ترس از آینده بچه‌ها.
با نداشتن درآمد.
و شاید مهم‌تر از همه،
با یک سؤال وحشتناک:
«حالا کجا بروم؟»
وقتی انسانی راه خروج ندارد،
ماندنش همیشه به معنای رضایت نیست.
اما ما سال‌ها
برای خیلی از این ماندن‌ها
یک اسم زیبا گذاشتیم:
سازگاری.
زن ناراحت بود،
گفتند:
«کوتاه بیا.»
تحقیر شد،
گفتند:
«زندگی بالا و پایین دارد.»
خیانت دید،
گفتند:
«به خاطر بچه‌ها

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید

    داستان‌های همین دسته

    من از زن بودن، فقط نامش را دارم فمینیسم چیست؟ من، زنی از تبارِ بهار