چه حکومتی می‌خواهم؟

جستارها / نقد اجتماعی و فرهنگیEssays / Social and Cultural Critique

چه حکومتی می‌خواهم؟

خیلی‌ها بعد از انتشار مطلب «چرا از چپ بیزارم؟» از من پرسیدند: «پس خودت چه مدل حکمرانی‌ای را می‌پسندی؟» پاسخ من همین چند اسلاید است. من حکومتی می‌خواهم که قدرت از مردم آغاز شود، با صندوق رأی شکل بگیرد، با …

  • 1 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

چه حکومتی می‌خواهم؟

خیلی‌ها بعد از انتشار مطلب «چرا از چپ بیزارم؟» از من پرسیدند:

«پس خودت چه مدل حکمرانی‌ای را می‌پسندی؟»

پاسخ من همین چند اسلاید است.

من حکومتی می‌خواهم که قدرت از مردم آغاز شود، با صندوق رأی شکل بگیرد، با قانون اساسی محدود شود و با نهادهای مستقل زیر نظارت بماند.

حکمرانی مردم‌سالار و قانون‌محور؛
با انتخابات آزاد، تفکیک قوا، مجلس و سنا، قوه قضائیه مستقل، بانک مرکزی مستقل، حکومت‌های محلی، احزاب آزاد، رسانه‌های آزاد، سندیکاهای مستقل و امکان مراجعه مستقیم به رأی مردم.

من نه حکومت تک‌حزبی می‌خواهم، نه حکومت ایدئولوژیک و نه حکومتی که یک فرد، یک حزب یا یک جریان خودش را بالاتر از مردم بداند.

و موضع شخصی من در سپهر سیاسی ایران نیز روشن است:

چپ توده‌ای، مجاهدین خلق و جریان‌هایی که منافع ایدئولوژی یا تشکیلات خود را بر منافع ایران مقدم می‌دانند، رأی و حمایت من را نخواهند داشت.

همین‌طور کسی که برای تحقیر هویت تاریخی ایران، به میراث فرهنگی و بزرگان این سرزمین ــ از فردوسی و کوروش بزرگ تا دیگر چهره‌های سازنده تاریخ و فرهنگ ایران ــ توهین می‌کند، در انتخاب سیاسی من جایی ندارد.

البته در مدلی که من می‌پسندم، حتی مخالف من نیز حق بیان، فعالیت سیاسی و حضور قانونی دارد؛ همان‌طور که من هم حق دارم به او رأی ندهم و صریح بگویم چرا.

برای من دموکراسی یعنی همین:

نه حذف مخالف،
بلکه رقابت آزاد؛
نه تقدس سیاستمدار،
بلکه

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید

    داستان‌های همین دسته

    آبانگان؛ وقتی آب، زندگی بود هالووین و فروردگان چپ و «ایشالا که بز بود!»