داستانهای دنبالهدار / تاریخیSerialized Stories / Historical
رازهای حرمسرا | لامپبازی
اسرار حرمسرا لامپ بازی شاه تمام زنان حرمسرا را به تالار بزرگ آینه دعوت کرد. لبخندی روی لبش بود و برقِ تازهآمده در چشمهایش میدرخشید. گفت: «امشب میخواهیم با هم لامپبازی کنیم.» زنها به هم نگاه کردند. بعضی خندیدند، بعضی …
- 1 دقیقه خواندن
- با ویدیو
ویدیوی داستان
رازهای حرمسرا | لامپبازی
اسرار حرمسرا
لامپ بازی
شاه تمام زنان حرمسرا را به تالار بزرگ آینه دعوت کرد.
لبخندی روی لبش بود و برقِ تازهآمده در چشمهایش میدرخشید.
گفت:
«امشب میخواهیم با هم لامپبازی کنیم.»
زنها به هم نگاه کردند.
بعضی خندیدند،
بعضی معنای حرفش را فهمیدند،
بعضی هم فقط سرشان را پایین انداختند.
شاه کنار کلید چراغ نشست،
انگشتش را روی آن گذاشت
و گفت:
«هر وقت چراغ خاموش شد،
هرکس هرکاری دلش خواست بکند.
همدیگر را بزنید،
مو بکشید،
داد بزنید،
هر کاری دوست داشتید.
ببینیم در تاریکی
چه کسی دوست است
و چه کسی دشمن.»
خنده در تالار پیچید.
شاه چراغ را خاموش کرد.
تاریکی یکباره روی تالار ریخت.
اول صدای خنده آمد.
بعد جیغ.
بعد همهمه.
یکی گفت:
«موهامو ول کن!»
یکی دیگر فریاد زد:
«کی زد؟»
صدای کشیده شدن پارچه آمد.
صدای نفسهای تند.
صدای گریهای کوتاه.
بعد صدای زنی که با خشم گفت:
«فکر کردی نمیشناسمت؟»
شاه در تاریکی میخندید.
چند لحظه بعد،
چراغ را دوباره روشن کرد.
نور که برگشت،
یکی روسریاش افتاده بود،
یکی گونهاش از سیلی سرخ شده بود،
لباس یکی از کنار دریده بود،
و دو زن با چشمانی پر از کینه
هنوز به هم خیره مانده بودند.
شاه از خنده ریسه رفت و گفت:
«دیدید؟
روشنایی دروغ میگوید.
آدمها را باید در تاریکی شناخت.»
زنها بعضی از ترس خندیدند،
بعضی از عادت،
و بعضی هم لب فرو بستند.
شاه دوباره چراغ را خاموش کرد.
اما همان لحظه،
کمی دورتر�