سرکار فرنگیس | چپِ بی‌وطن

داستان‌های دنباله‌دار / جنایی و پلیسیSerialized Stories / Crime and Detective

سرکار فرنگیس | چپِ بی‌وطن

سرکار فرنگیس چپِ بی‌وطن مهر ۱۳۴۸ چراغ اتاق بایگانی هنوز روشن بود. نادر ساعی سه گزارش مربوط به میدان‌های نفتی شمال را جلوی خودش گذاشته بود. از هر سه گزارش، یک رونوشت کم شده بود. پای همه‌شان هم یک امضا …

  • 1 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

سرکار فرنگیس | چپِ بی‌وطن

سرکار فرنگیس
چپِ بی‌وطن
مهر ۱۳۴۸
چراغ اتاق بایگانی هنوز روشن بود.
نادر ساعی سه گزارش مربوط به میدان‌های نفتی شمال را جلوی خودش گذاشته بود.
از هر سه گزارش، یک رونوشت کم شده بود.
پای همه‌شان هم یک امضا دیده می‌شد:
بهمن رستگار، رئیس بخش.
در باز شد.
رستگار وارد شد؛
کت خاکستری، موهای مرتب
و نشان کوچک پرچم ایران روی یقه‌اش.
نادر یکی از گزارش‌ها را جلو گذاشت.
«رونوشت این سه تا گزارش نیست.»
رستگار گفت:
«پیش من است.»
نادر گفت : چرا پیش شماست ؟
رستگار گفت:
«منظورت چیه؟ من رییس شرکتم»
نادر گفت:
« تمامش کنید.»
«چی را؟»
نادر آرام جواب داد:
«فرستادن گزارش‌ها برای روس‌ها را.»
حالت صورت رستگار عوض شد.
رستگار نشست.
«می‌دانی درباره چه کسی حرف می‌زنی؟»
نادر گفت:
من همه چیز رو میدونم دنبال کتمان نباشید .
«برای همین اول به خودتان گفتم. هنوز کسی چیزی نمی‌داند.»
رستگار گفت:
«تو نمی‌فهمی.»
نادر گفت:
«چیزی برای فهمیدن ن۸یست. اسناد این کشور را به روس‌ها می‌دهید. اسمش جاسوسی است.»
بعد نزدیک‌تر رفت.
«من چپ‌جماعت را خوب می‌شناسم. از خلق و کارگر و آزادی حرف می‌زنند، اما تا پای روس وسط می‌آید، می‌خواهند این خاک را دودستی تقدیمش کنند.»
رستگار با صدایی سرد گفت:
«تا فردا به من وقت بده.»
نادر گفت:
«تا فردا. بعدش هر کاری لازم باشد برای کشورم می‌کنم.»
صبح روز بعد، جسد نادر را در کوچه پشت اداره پیدا کردند.
پشت سرش شکافته بود.
داخل کیفش اسناد محر

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید

    داستان‌های همین دسته

    سرکار فرنگیس | پرونده‌ای که زود بسته شد سرکار فرنگیس | رفقای منشعب سرکار فرنگیس | فقر