مهریه نمی‌خواهم؛ شراکت می‌خواهم

جستارها / ازدواج و خانوادهEssays / Marriage and Family

مهریه نمی‌خواهم؛ شراکت می‌خواهم

مهریه مهریه نمی‌خواهم؛ شراکت می‌خواهم من فکر میکنم یک چیز در ازدواج اصلا خوب نیست اینکه امنیت زن را بگذاریم برای روزی که شاید زندگی خراب شد. فکر می‌کنم زن باید از همان روز اول زندگی مشترک، امنیت واقعی داشته …

  • 1 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

مهریه نمی‌خواهم؛ شراکت می‌خواهم

مهریه
مهریه نمی‌خواهم؛ شراکت می‌خواهم
من فکر میکنم یک چیز در ازدواج اصلا خوب نیست
اینکه امنیت زن را بگذاریم برای روزی که شاید زندگی خراب شد.
فکر می‌کنم زن باید از همان روز اول زندگی مشترک، امنیت واقعی داشته باشد.
نه فقط چند صد سکه روی کاغذ.
مهریه‌ای که گاهی زن برای رهایی از یک زندگی مجبور به بخشیدنش می‌شود، و گاهی وصولش خودش تبدیل به نزاعی طولانی می‌شود.
من مدل دیگری را عادلانه‌تر می‌دانم:
از روز اول ازدواج، شراکت واقعی.
دارایی‌هایی که در زندگی مشترک ساخته می‌شوند، متعلق به هر دو نفر باشند.
«حق طلاق، یعنی حق ماندن یا رفتن، برای هر دو یکسان باشد.»
و درباره فرزند ه، هیچ‌کدام فقط به خاطر زن یا مرد بودن، از حق والد بودن محروم نشوند؛ معیار اصلی، مصلحت کودک باشد.
مهم نیست چه کسی بیرون از خانه بیشتر کار کرده.
چه کسی حقوق بیشتری گرفته.
و چه کسی بیشتر در خانه مانده.
چون زندگی فقط با پول ساخته نمی‌شود.
فرض کنید مردی بیست سال کار کرده، خانه خریده و سرمایه جمع کرده.
و همسرش در همین بیست سال بچه‌ها را بزرگ کرده، خانه را اداره کرده و صدها کاری انجام داده که هیچ‌وقت فیش حقوقی ندارند.
واقعاً می‌شود آخرش گفت:
«همه این دارایی‌ها را من ساخته‌ام»؟
به نظر من نه.
چون شاید اگر یک نفر تمام آن بار را به دوش نمی‌کشید، نفر دیگر هم نمی‌توانست با همان آزادی کار کند و پیشرفت کند.
و البته برعکسش هم درست است.
اگر زن بیرون کار کند و مر

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید

    داستان‌های همین دسته

    طلاق عاطفی | قسمت دوم طلاق عاطفی | قسمت اول خوبی‌هایی که دیده نمی‌شوند