تو را به روزگار می‌سپارم

نامه‌ها و دل‌نوشته‌ها / عاشقانهLetters and Heart Notes / Love Letters

تو را به روزگار می‌سپارم

«تو را به روزگار می‌سپارم» بعضی آدم‌ها درست زمانی می‌روند که بیش از همیشه به حضورشان نیاز داریم. رفتنشان درد دارد، اما دردناک‌تر، فروریختنِ اعتمادی‌ست که روزی با تمام وجود به آن دل بسته بودیم. بااین‌همه، زندگی در همان روز …

  • 1 دقیقه خواندن
  • با ویدیو
شروع خواندن ویدیوی داستان نشان کردن

ویدیوی داستان

تو را به روزگار می‌سپارم

«تو را به روزگار می‌سپارم»

بعضی آدم‌ها درست زمانی می‌روند که بیش از همیشه به حضورشان نیاز داریم.

رفتنشان درد دارد، اما دردناک‌تر، فروریختنِ اعتمادی‌ست که روزی با تمام وجود به آن دل بسته بودیم.

بااین‌همه، زندگی در همان روز متوقف نمی‌شود.

روزی دست بر زانو می‌گذاریم، از میان رنج‌ها برمی‌خیزیم و دوباره به روشنایی سلام می‌کنیم.

بی‌آنکه کسی را نفرین کنیم، یا چشم‌به‌راه پشیمانی‌اش بمانیم.

تو رفتن را انتخاب کردی؛
من زندگی را.

✍️ نویسنده: کامبیز افلاکی
📖 مجموعهٔ شعر و ادبیات | قصه‌گو کامبیز

پرسش از شما:
به نظرتان سخت‌تر کدام است؛ تحملِ رفتنِ یک نفر، یا دوباره اعتماد کردن پس از آن؟

جمله‌هایی را که دوست دارید لمس کنید