بی‌نام

نامه‌ها و دل‌نوشته‌ها / نامه‌های نانوشتهLetters and Heart Notes / Unwritten Letters

بی‌نام

گاهی در زندگیِ ما، کسی یا چیزی حضور دارد که نمی‌توانیم برایش نامی پیدا کنیم؛ نه می‌دانیم معشوق است، نه خاطره، نه رؤیا، نه غیاب… فقط می‌دانیم که در جانمان مانده است و هرچه زمان می‌گذرد، پرسشش عمیق‌تر می‌شود. «از …

  • 1 دقيقة قراءة
  • مع فيديو
ابدأ القراءة فيديو القصة حفظ

فيديو القصة

بی‌نام

گاهی در زندگیِ ما، کسی یا چیزی حضور دارد که نمی‌توانیم برایش نامی پیدا کنیم؛

نه می‌دانیم معشوق است، نه خاطره، نه رؤیا، نه غیاب…

فقط می‌دانیم که در جانمان مانده است و هرچه زمان می‌گذرد، پرسشش عمیق‌تر می‌شود.

«از آنِ کیستی؟» روایتی‌ست بر غزلی از خاقانی؛ آمیخته‌ای از نثر ادبی و شعر، برای آن دلتنگی‌هایی که نه به تمامی می‌توان گفتشان و نه می‌توان از آن‌ها گذشت.

شاید هرکس این روایت را به نامی بخواند؛

یکی آن را عاشقانه بداند،
یکی حسرت،
یکی انتظار،
و یکی گفت‌وگویی خاموش با کسی که دیگر نیست…

اما در پایان، تنها یک پرسش باقی می‌ماند:

«در عجبم به جانِ تو، تا خود از آنِ کیستی؟»

✍️ نثر ادبی: کامبیز افلاکی
📜 شعر: خاقانی شروانی
🎙️ خوانش: کامبیز افلاکی

❤️ شما این روایت را خطاب به چه کسی می‌خوانید؟

اگر کسی با شنیدن این واژه‌ها در خاطرتان زنده شد، شاید این روایت سهم او باشد…

المس الجمل التي تحبها