رها | هرجایی، قسمت دوم

داستان‌های دنباله‌دار / اجتماعیSerialized Stories / Social

رها | هرجایی، قسمت دوم

«هرجایی» قسمت دوم هیچ‌کس روحش را با فریاد نمی‌فروشد. مرد دستِ سنگین و داغش را روی شانه‌ی رها گذاشت. بوی تندِ عطرش، نفسِ اتاق را بسته بود. زیر لب پرسید: «چرا انقدر یخی؟... از چیزی می‌ترسی؟» رها جواب نداد. چشم‌هایش …

  • 1 دقيقة قراءة
  • مع فيديو
ابدأ القراءة فيديو القصة حفظ

فيديو القصة

رها | هرجایی، قسمت دوم

«هرجایی»
قسمت دوم
هیچ‌کس روحش را با فریاد نمی‌فروشد.

مرد دستِ سنگین و داغش را روی شانه‌ی رها گذاشت.
بوی تندِ عطرش، نفسِ اتاق را بسته بود.
زیر لب پرسید:
«چرا انقدر یخی؟... از چیزی می‌ترسی؟»
رها جواب نداد.
چشم‌هایش را باز نکرد.
ترس، برای آدم‌هایی‌ست که هنوز چیزی برای از دست دادن دارند.
رها دیگر چیزی نداشت.
او خودش را از بدنش بیرون کشید.
گوشه‌ی سقفِ تاریکِ اتاق ایستاد
و به دختری نگاه کرد که روی تخت، مچاله شده بود.
صدای باز شدنِ کمربندِ مرد در سکوتِ اتاق پیچید...
اما در گوشِ رها، صدای کشیده شدنِ زیپِ چمدانِ مادرش بود.
نفس‌های سنگینِ مرد روی صورتش...
برای رها، بادِ سردِ همان کوچه بود.
همان کوچه‌ای که مادرش او را در آن جا گذاشت.
او آنجا نبود.
رها سال‌ها پیش، در همان کوچه با رفتن مادرش مرده بود.
این مرد فقط داشت با یک بطریِ خالی بازی می‌کرد.

نیم ساعت بعد، در بسته شد.
مرد رفت.
فاجعه، همیشه با یک بی‌حسیِ مطلق شروع می‌شود.
با خیره شدن به یک نقطه‌ی کور، روی دیوار.
و رها به سقف خیره ماند.

نویسنده:کامبیز افلاکی

المس الجمل التي تحبها

    المزيد من هذا القسم

    رها | رفتن رها | هرجایی رها | قسمت اول