جستارها / تنهایی، رنج و امیدEssays / Solitude, Suffering and Hope
تنهایی در کنار هم
گاهی تنهایی یعنی هیچکس کنارت نیست؛ اما گاهی شکل دردناکتری دارد: کسی کنارت هست، سالها هم کنارت بوده، اما دیگر به او نمیرسی. دو نفر ممکن است هنوز یک خانه، یک زندگی و هزاران خاطره مشترک داشته باشند؛ هر دو …
- 1 دقيقة قراءة
- مع فيديو
فيديو القصة
تنهایی در کنار هم
گاهی تنهایی یعنی هیچکس کنارت نیست؛
اما گاهی شکل دردناکتری دارد: کسی کنارت هست، سالها هم کنارت بوده، اما دیگر به او نمیرسی.
دو نفر ممکن است هنوز یک خانه، یک زندگی و هزاران خاطره مشترک داشته باشند؛ هر دو هم برای زندگی تلاش کنند، اما پاروهایشان دیگر همجهت نباشد. یکی برای نزدیکشدن حرف میزند و دیگری برای آرامشدن سکوت میکند. یکی بیشتر میخواهد و دیگری بیشتر عقب میرود. هر دو خستهاند، هر دو فکر میکنند تلاش کردهاند، اما قایق فقط دور خودش میچرخد.
پژوهشهای رابطه هم نشان میدهند صمیمیت بیشتر از اتفاقهای بزرگ، در همان لحظههای کوچک روزمره ساخته میشود؛ وقتی شریکمان برای توجه، همدلی یا نزدیکی دست دراز میکند و ما به سوی او برمیگردیم یا از او دور میشویم. در مطالعات گاتمن، پاسخدادن به همین «درخواستهای کوچک برای ارتباط» یکی از تفاوتهای مهم میان زوجهای پایدار و زوجهایی بود که بعدها از هم جدا شدند.
پژوهشهای دیگر هم نشان میدهند احساس اینکه شریکمان ما را میفهمد، حرفمان را معتبر میداند و واقعاً به حالمان اهمیت میدهد، یکی از پایههای صمیمیت است؛ حتی با لمس محبتآمیز و نزدیکی بیشتر میان زوجها ارتباط دارد.
و آن چرخه آشنای «یکی دنبال گفتگو میرود و دیگری عقب میکشد» هم فقط یک تصویر ادبی نیست؛ الگوی demand–withdraw در پژوهشهای طولی با افت رضایت رابطه مرتبط بوده است.
شاید همیش�