سازگاری یا اجبار؟ | قسمت دوم

جستارها / زنان و مسائل اجتماعیEssays / Women and Society

سازگاری یا اجبار؟ | قسمت دوم

سازگاری یا اجبار قسمت دوم | نکند ما واقعاً کم‌تحمل‌تر شده‌ایم؟ در قسمت قبل گفتم: شاید زن‌های گذشته همیشه سازگارتر نبودند؛ گاهی فقط انتخاب کمتری داشتند. اما اگر همین‌جا تمام کنیم، داریم نصف حقیقت را می‌گوییم. چون یک واقعیت دیگر …

  • 1 دقيقة قراءة
  • مع فيديو
ابدأ القراءة فيديو القصة حفظ

فيديو القصة

سازگاری یا اجبار؟ | قسمت دوم

سازگاری یا اجبار

قسمت دوم |

نکند ما واقعاً کم‌تحمل‌تر شده‌ایم؟
در قسمت قبل گفتم:
شاید زن‌های گذشته همیشه سازگارتر نبودند؛
گاهی فقط انتخاب کمتری داشتند.
اما اگر همین‌جا تمام کنیم،
داریم نصف حقیقت را می‌گوییم.
چون یک واقعیت دیگر هم هست:
ما آدم‌های امروز،
گاهی واقعاً کم‌تحمل‌تر شده‌ایم.
و این فقط درباره زنان نیست.
درباره مردان هم هست.
ما انتخاب‌های بیشتری داریم.
آدم‌های بیشتری می‌بینیم.
هر روز زندگی دیگران را
در شبکه‌های اجتماعی تماشا و مقایسه می‌کنیم.
و گاهی با اولین اختلاف،
با خودمان می‌گوییم:
«پس آدم اشتباهی را انتخاب کرده‌ام.»
امروز از شریک عاطفی‌مان انتظار داریم:
عاشقمان باشد،
بهترین دوستمان باشد،
همفکرمان باشد،
حامی‌مان باشد،
ما را کامل بفهمد،
و گاهی حتی
زخم‌های گذشته‌مان را هم درمان کند.
اما حقیقت این است:
هیچ انسانی نمی‌تواند تمام این نقش‌ها را بی‌نقص بازی کند.

نه زن گذشته
الگوی کامل بوده،
و نه زن امروز.
زن گذشته گاهی
بیش از اندازه تحمل می‌کرد.
زن امروز هم گاهی
کمتر از اندازه فرصت می‌دهد.
یکی ممکن بود خودش را قربانی کند
تا زندگی به هر قیمتی حفظ شود.
و دیگری ممکن است
قبل از اینکه رابطه حتی فرصت رشد پیدا کند،
آن را تمام کند.
راه سالم، هیچ‌کدام از این دو نیست.
سازگاری یعنی:
دو نفر برای رابطه تلاش کنند؛
نه اینکه یک نفر دائماً خودش را حذف کند.
زن خوب، زنی نیست که هر رفتاری را تحمل کند.
همان�

المس الجمل التي تحبها

    المزيد من هذا القسم

    من از زن بودن، فقط نامش را دارم فمینیسم چیست؟ من، زنی از تبارِ بهار